Η ζωή του Ιησού Χριστού περιγράφεται λεπτομερώς στα πρώτα τέσσερα βιβλία της Καινής Διαθήκης, τα οποία είναι γνωστά ως τα τέσσερα Ευαγγέλια. Κάθε Ευαγγέλιο αποδίδεται σε έναν διαφορετικό συγγραφέα – Ματθαίο, Μάρκο, Λουκά και Ιωάννη. Ο Ματθαίος και ο Ιωάννης ήταν Απόστολοι του Ιησού, οι οποίοι υπήρξαν μάρτυρες αυτών των γεγονότων από πρώτο χέρι. Αντί κάθε Ευαγγέλιο να αρχίζει από εκεί όπου τελείωσε το τελευταίο, κάθε συγγραφέας προσφέρει μία ολοκληρωμένη αφήγηση της διακονίας του Ιησού στην αρχαία Ιουδαία. Αυτό σημαίνει ότι έχουμε τέσσερεις διαφορετικές προοπτικές για τη ζωή του Ιησού Χριστού, καθεμία με τις δικές της μοναδικές εσώτερες γνώσεις και απόψεις. Μαζί παρέχουν μία αξέχαστη μαρτυρία για τις διδασκαλίες του Ιησού, το παράδειγμά Του και τη θυσία Του.

Κατά τη διάρκεια της ζωής Του, οι διδασκαλίες του Ιησού Χριστού πήραν πολλές διαφορετικές μορφές. Μερικές φορές ήταν απαντήσεις σε ερωτήσεις που Του έκαναν. Άλλες φορές, ήταν ομιλίες που έδωσε στους συναθροισμένους οπαδούς Του, όπως η Επί του Όρους Ομιλία. Συχνά οι διδασκαλίες Του έπαιρναν τη μορφή παραβολών – απλών ιστοριών που έλεγε για να επεξηγήσει σημαντικές αρχές του Ευαγγελίου με τρόπο που θα γινόταν κατανοητός από ειλικρινείς αναζητητές της αλήθειας.

Αλλά ανεξαρτήτως του τρόπου που επέλεξε να μεταδώσει το μήνυμά Του, προέκυψαν κοινά θέματα. Ο Ιησούς δίδαξε τη σημασία να βεβαιωνόμαστε ότι είμαστε χρηστοί όχι μόνον με τις πράξεις μας, αλλά επίσης με τις σκέψεις, τα συναισθήματα και τα κίνητρά μας. Εξέφρασε την ανάγκη να φροντίζουμε τους πιο ευάλωτους ανάμεσά μας, ενώ καταδίκαζε την υποκρισία και την υπερηφάνεια. Δόξαζε συνεχώς τον Επουράνιο Πατέρα Του και παρότρυνε τους οπαδούς Του να ενδυναμώσουν τη σχέση τους με τον Θεό μέσω προσευχής.

Ο Ιησούς μας έδειξε τον τρόπο να ζούμε όχι μόνο μέσω των λόγων Του αλλά και μέσω των πράξεών Του. Καθώς διαβάζετε τα τέσσερα Ευαγγέλια, θα δείτε παραδείγματα του Ιησού που χρησιμοποιεί τον χρόνο Του για να θεραπεύσει τους αρρώστους, να δώσει τροφή στους πεινασμένους και να παρηγορήσει τους θλιμμένους. Εξέφρασε αγάπη στους άλλους και ήταν πρόθυμος να υπερασπισθεί αυτό που ήξερε ότι ήταν σωστό. Αντίθετα με τον Ιησού, δεν μπορούμε να ζήσουμε μία ζωή χωρίς αμαρτία, αλλά μπορούμε να κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε για να ακολουθήσουμε το παράδειγμα που μας έχει δώσει.

Άσχετα από το πόσο σκληρά προσπαθούμε να μάθουμε τις διδασκαλίες του Ιησού Χριστού και να ακολουθήσουμε το παράδειγμά Του, θα κάνουμε λάθη. Τότε είναι που η αληθινή δύναμη του Ιησού Χριστού, όπως διδάσκεται στα τέσσερα Ευαγγέλια, τίθεται σε ισχύ. Διατυπώνεται στο Κατά Ιωάννην 3:16: «Επειδή, με τέτοιον τρόπο αγάπησε ο Θεός τον κόσμο, ώστε έδωσε τον Yιό του τον μονογενή, για να μη χαθεί καθένας που πιστεύει σ’ αυτόν, αλλά να έχει αιώνια ζωή». Τα τέσσερα Ευαγγέλια μας διδάσκουν ότι, κατά τη διάρκεια της τελευταίας εβδομάδας της ζωής Του, ο Ιησούς Χριστός υπέφερε και πέθανε για να πληρώσει το τίμημα για τις αμαρτίες μας. Η θυσία αυτή ονομάζεται Εξιλέωση. Χάριν της εξιλεωτικής θυσίας του Ιησού, μπορούμε να μετανοήσουμε και να συγχωρηθούμε, ώστε να μπορέσουμε μία ημέρα να επιστρέψουμε στην παρουσία του Θεού.

Αφού ο Ιησούς Χριστός πέθανε, αναστήθηκε με θαυμαστό τρόπο. Επειδή ο Ιησούς Χριστός υπερνίκησε τον θάνατο, όλοι μας μπορούμε να προσδοκούμε τη ζωή μετά θάνατον. Από όλα όσα μπορούμε να μάθουμε για τον Ιησού στην Αγία Γραφή, η πραγματικότητα της θυσίας Του είναι η πιο δυνατή αρχή που μπορούμε να καταλάβουμε.

Μετά την ανάσταση του Ιησού Χριστού, Εκείνος οργάνωσε τους μαθητές Του για να διασφαλίσει ότι το έργο του Ευαγγελίου Του θα συνεχιζόταν. Μία αφήγηση για τα ταξίδια και τις εμπειρίες τους βρίσκεται στο Βιβλίο των Πράξεων, το οποίο ακολουθεί αμέσως μετά τα τέσσερα Ευαγγέλια στην Καινή Διαθήκη. Το υπόλοιπο της Καινής Διαθήκης αποτελείται σε μεγάλο βαθμό από μία σειρά γραπτών από τους πρώτους Αποστόλους. Αυτά αποκαλούνται συχνά Επιστολές, αλλά μπορούν να μας βοηθήσουν να τις σκεφτόμαστε ως γράμματα. Στις επιστολές αυτές μπορούμε να βρούμε πολλές θαυμάσιες διδασκαλίες για τον Ιησού Χριστό από τους πρώτους Αποστόλους, όπως έγραψαν για να ενισχύσουν την πίστη των πρώτων νεοφώτιστων του χριστιανισμού.

Στο Βιβλίο της Αποκάλυψης, ο Απόστολος Ιωάννης περιγράφει λεπτομερώς το όραμά του για τη Δευτέρα Παρουσία του Ιησού Χριστού, όταν θα επιστρέψει με δόξα και θα εδραιώσει το βασίλειό Του επί της Γης. Αυτή είναι η στιγμή που όλος ο κόσμος θα γνωρίζει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι ο Υιός του Θεού. Στο Αποκάλυψη 5:13 λέει: «Kαι κάθε κτίσμα που είναι μέσα στον ουρανό, κι επάνω στη γη, και κάτω από τη γη, και όσα είναι μέσα στη θάλασσα, και όλα όσα είναι μέσα σ’ αυτά, άκουσα ότι έλεγαν: Σ’ αυτόν που κάθεται επάνω στον θρόνο, και στο Aρνίο, ας είναι η ευλογία και η τιμή και η δόξα και η κυριαρχική εξουσία στους αιώνες των αιώνων».

Μολονότι η Παλαιά Διαθήκη ποτέ δεν αναφέρεται στον Σωτήρα ως «Ιησού Χριστό», βλέπουμε πολλά από τα άλλα ονόματά Του σε όλες τις σελίδες της. Μεσσίας, Ιεχωβά, Εμμανουήλ, Λυτρωτής, Άγιος του Ισραήλ, Υπέροχος, Σύμβουλος, Ισχυρός Θεός, Παντοτινός Πατέρας και Άρχοντας Ειρήνης είναι μόνο μερικά από τα ονόματα με τα οποία προσδιορίζεται. Οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης προείπαν για τη γέννησή Του, τη διακονία Του και τη σωτήρια θυσία Του. Για παράδειγμα, στο βιβλίο του Ησαΐα, λαμβάνουμε μία όμορφη, πολύπλευρη περιγραφή του Μεσσία ο οποίος θα ερχόταν να λυτρώσει τον λαό του Θεού. Η Γέννηση του Ιησού περιγράφεται λεπτομερώς στο Ησαΐας 7:14, που λέει:

«Γι’ αυτό, ο ίδιος ο Κύριος θα σας δώσει ένα σημάδι· Δέστε, η παρθένος θα συλλάβει και θα γεννήσει έναν γιο, και το όνομά του θα αποκληθεί Εμμανουήλ».

Το Ησαΐας 61:1 προφητεύει τη διακονία του Ιησού Χριστού:

«ΠNEYMA Kυρίoυ τoύ Θεoύ είναι επάνω μoυ· επειδή, o Kύριoς με έχρισε για να ευαγγελίζoμαι στoυς φτωχoύς· με απέστειλε για να γιατρέψω τoύς συντετριμμένoυς στην καρδιά, να κηρύξω ελευθερία στoυς αιχμαλώτoυς, και άνoιγμα δεσμωτηρίoυ στoυς δεσμίoυς».

Λαμβάνουμε μία συγκινητική μαρτυρία για την επικείμενη θυσία του Ιησού στο Ησαΐας 53:4-5, που λέει:

«Aυτός, στην πραγματικότητα, βάσταξε τις ασθένειές μας, και επιφoρτίστηκε τις θλίψεις μας· ενώ, εμείς τoν θεωρήσαμε τραυματισμένoν, πληγωμένoν από τoν Θεό, και ταλαιπωρημένoν. Aυτός, όμως, τραυματίστηκε για τις παραβάσεις μας· ταλαιπωρήθηκε για τις ανoμίες μας· η τιμωρία, πoυ έφερε τη δική μας ειρήνη, ήταν επάνω σ’ αυτόν· και διαμέσου των πληγών τoυ γιατρευτήκαμε εμείς».

Αυτά τα εδάφια είναι απλώς μερικοί από τους τρόπους που η Παλαιά Διαθήκη μάς οδηγεί προς τον Ιησού Χριστό. Στην πραγματικότητα, κατά τη διάρκεια της θνητής διακονίας Του όπως περιγράφεται λεπτομερώς στην Καινή Διαθήκη, ο Ιησούς συχνά επεσήμαινε τις γραφές που εκπλήρωνε στην Παλαιά Διαθήκη. Τα λόγια Του παρέχουν μία γέφυρα ανάμεσα στα δύο ήμισυ της Αγίας Γραφής, φέρνοντάς τα μαζί σε μία ενωμένη φωνή που δηλώνει ότι είναι ο Ιησούς Χριστός ο Υιός του Θεού, ο Λυτρωτής του Ισραήλ και ο Σωτήρας όλης της ανθρωπότητας.