«Μεγάλωσα σε ένα σπίτι στο οποίο πίστευαν στον Θεό, αλλά δεν ήμουν βέβαιος ότι πίστευα στον Θεό εγώ ο ίδιος. Άρχισα να αισθάνομαι αυτήν την παρότρυνση να προσεύχομαι και έλαβα μία απάντηση ότι ο Θεός υπήρχε και ότι ενδιαφερόταν για μένα».

«Ο Κύριος έχει θέσει το πρότυπο, έχει θέσει εντολές και ξέρω ότι όταν τηρώ αυτές τις εντολές, μπορώ να περιμένω από τον Θεό να με κατευθύνει».

«Όταν έχω μία ερώτηση ή όταν πραγματικά αγωνίζομαι στη ζωή, υπάρχει πάντα κάτι που διαβάζω [στο Βιβλίο του Μόρμον] που θα με βοηθήσει να εξυψωθώ».

«Σε ένα συγκεκριμένο σημείο της ζωής μου ήμουν τόσο χαμηλά όσο θα μπορούσε να βρεθεί κάποιος. Όλως παραδόξως, τότε ακριβώς ήταν που οι ιεραπόστολοι είχαν έλθει στην πόρτα μας. Με έβαλε στο μονοπάτι στο οποίο έπρεπε να είμαι».

«Αμέσως αισθάνθηκα ότι με αποδέχονταν, ενδιαφέρονταν για εμένα και με αγαπούσαν [όταν ήλθα στην εκκλησία]. Όλοι συστήνονταν και με έκαναν να νιώθω τόσο ευπρόσδεκτος. Ένιωσα σαν να έμπαινα σε ένα σπίτι με την οικογένεια».

«Το να βλέπω αυτές τις πράξεις καλοσύνης από τόσους πολλούς ανθρώπους, για μένα αυτό είναι εκκλησία. Αυτό είναι να πιστεύουμε στον Χριστό και να υπηρετούμε άλλους».